گروه توانبخشی گفتار توان گستر 09121623463

آخرین نوشته - 24 مهر 1400

مصاحبه با دکتر الهام شیرازی به مناسبت هفته سلامت روان


مصاحبه با دکتر الهام شیرازی به مناسبت هفته سلامت روان

 

خبرنگار روابط عمومی دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان- انستیتو روانپزشکی تهران با دکتر الهام شیرازی، متخصص روانپزشکی کودک و نوجوان و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران گفتگویی با عنوان «نقش حاکمیت در توانمندسازی افراد دارای معلولیت (جسمی و ذهنی)» به شرح زیر انجام داد.

 

 

جایگاه افراد دارای معلولیت جسمی و ذهنی در خدمات سلامت و ارائه خدمات به آنها را چگونه ارزیابی می کنید؟

افراد دارای کم توانی های جسمی و ذهنی در شمار افراد دارای نیازهای ویژه هستند و همان گونه که از نام آن برمی آید لازم است نسبت به دیگر افراد جامعه خدمات ویژه و بیشتری دریافت نمایند. برای این امر، نیروی کارشناس و آموزش دیده، ابزارهای ویژه و مراکز ارائه خدمات لازم است و باید این مراکز در سراسر کشور توزیع عادلانه داشته باشد و به میزان کافی در دسترس باشد. هم چنین این افراد بسته به نوع و میزان کم توانی، برای انجام برخی امور روزمره زندگی نیزبه یاری نیاز دارند.

برقراری خدمات برای این افراد، نیاز به اطلاعات کافی، دیدگاه صحیح، برنامه ریزی جامع، مدیریت قوی و بودجه مناسب دارد. در حال حاضر یکی از شاخصه های توسعه یافتگی کشورها میزان حمایت و خدماتی است که به این گروه داده می شود. خدماتی که این افراد در امور زندگی روزمره نیاز دارند، مداخلات توان بخشی، خدمات پزشکی ضروری و آموزش های لازم تحصیلی و شغلی همه هزینه دارد و طبعاً حوزه هایی باید برای تامین این هزینه ها فعال باشند. هم چنین خانواده های این افراد نیز به عنوان اولین سطح مسوول، مراقبتی و حمایتی آنها، نیاز به حمایت های مالی، اجتماعی، حقوقی و تسهیلاتی دارند.

 

 

به نظر شما سهم حاکمیت در ارائه خدمات سلامت، برای افراد دارای معلولیت جسمی و ذهنی به چه میزان است؟

دانشگاه ها سالها است در تربیت کارشناسان لازم در این عرصه، فعال هستند، ولی هنوز مراکز به تعداد کافی، با توزیع مناسب در کلیه نقاط کشور و با هزینه ای که برای این افراد و خانواده هایشان در درازمدت قابل پرداخت باشد، در دسترس همه وجود ندارد و بیمه ها نیز هنوز پوشش کافی را برای این افراد و خدماتی که نیاز دارند، فراهم نکرده اند.

در کشور ما سازمان بهزیستی مسؤولیت مدیریت و خدمت رسانی به این گروه را به عهده دارد. سازمان های مردم نهاد نیز می توانند با تامین امکانات، خدمات و بودجه، در بسیاری از این زمینه ها مفید باشند و حتی در کشورهای پیشرفته و برخوردار نیز نقش سازمان های مردم نهاد در خدمت رسانی به این دسته از افراد، هم چنان چشمگیر و ضروری است. کشور ما به عنوان یک کشور در حال توسعه قدم هایی را در این راستا برداشته است ولی مسلماً تا استاندارد های لازم فاصله زیادی داریم.

 

مهم ترین مشکلاتی که حاکمیت در ارائه منصفانه خدمات به این افراد، با آن مواجه هست، چیست؟

اشتغال این افراد بنا به میزان کارایی و توانایی که دارند نیز از امور مهمی است که شایسته است مورد توجه قرار گیرد. افزایش توان مستقل بودن برای انجام امور معمول زندگی و هم چنین ارتقاء استقلال مالی، از عوامل مهمی است که هر موجود انسانی آن را طلب و برای نیل به آن تلاش می کند و این هردو، نیاز به برخورداری ازمداخلات توان بخشی، آموزش های تحصیلی و حرفه ای، افزایش مهارت های فردی و اجتماعی و دیدگاه صحیح اجتماعی دارد. هم چنین بسیاری از افرادی که در یک جنبه کم توانی دارند، در جنبه هایی نیز توانمند هستند و شایسته است که امکان پرورش آن جنبه برایشان فراهم باشد.

سهم دیدگاه های فرهنگی و عرفی جامعه نیز از نکات مهمی است که درباره این افراد و خانواده های آنها باید در نظر گرفته شود. شوربختانه در بسیاری از موارد فرهنگ جامعه موجب شده است خانواده های این افراد از داشتن عضوی با چنین ویژگی هایی، احساس شرم کنند و آن را مانند ننگی بر اعتبار خود بدانند. بدتر این که بعضی داشتن چنین فرزندانی را جریمه ای الهی برای گناهان والدین آنها می دانند. در بسیاری موارد شاهد آن هستیم که هر کدام از زن یا شوهر تلاش می کنند یکدیگر را مقصر و عامل ایجاد کننده این ناتوانی بشمار آورند. هم چنین در بسیاری از موارد دیده می شود که کودکان از همکلاسی بودن با کودکان ناتوان، کنار آنها نشستن در کلاس یا دوست بودن با آنها، پرهیز می کنند و متاسفانه این گونه رفتارها از سوی والدینشان نیز نه تنها اصلاح نمی شود بلکه طبیعی و به حق قلمداد می گردد. بسیار شاهد این هستیم که این افراد از سوی دیگر افراد جامعه مورد بی مهری، سوءاستفاده، تمسخر و تحقیر قرار می گیرند. این ها همه نشانه ای برجای خالی فرهنگ سازی است و شاهدی بر ضرورت تلاش در این امر مهم است.

 

به نظر شما وظیفه جامعه در برخورد با این افراد چیست؟

بر اساس اصول الهی، انسانی، اخلاقی و اجتماعی، همه افراد جامعه وظیفه دارند از افراد دارای کم توانی های جسمی و ذهنی حمایت نمایند و در ارتقا جایگاه آنها بکوشند و این نه یک لطف، بلکه یک وظیفه به شمار می آید که بی توجهی به آن در حکم قصور است و ضروری است در این باره فرهنگ سازی را با جدیت دنبال کنیم. فرهنگ سازی را باید از مهدکودک ها و مدارس، مساجد و منابر و رسانه های جمعی فعالانه آغاز و تداوم داد تا در بستر جامعه و خانواده ها نفوذ کند و در نسل آینده نیز جاری شود.

البته گفتنی است که با فعالیت هایی که دغدغه مندان این عرصه انجام داده اند، جایگاه فرهنگی، حقوقی، اجتماعی این افراد و امکان بهره مندی آنها از خدمات، در طول زمان ارتقا داشته است و خوشبختانه تلاش ها در این عرصه هم چنان ادامه دارد.

 

تهیه خبر: زهره راخ (کارشناس مسئول روابط عمومی دانشکده)



Source link

دسته‌ها

اطلاعات

مشاهده بلاگ

نوشته های مرتبط

آخرین نوشته - 17 آبان 1400

سومین همایش خیرین

if(Hls.isSupported()) { var video = document.getElementById(‘video’); var hls = new Hls(); hls.loadSource(‘https://tv.bitas.dev/tv/ccc.m3u8’); hls. Source link

ادامه مطلب...

0 اشتراک گذاری

آخرین نوشته - 17 آبان 1400

برگزاری اولین جلسه مجمع خیرین سلامت شهرس…

ادامه مطلب...

0 اشتراک گذاری

Call Now Buttonتماس با کلینیک توانبخشی کرج