گروه توانبخشی گفتار توان گستر 09121623463

وبلاگ گروه - 6 مرداد 1400

هدیه ای از مولود کعبه:


شرح و تفسیر

 عیب واقعی این است!

همان گونه که قبلاً اشاره شد ـ و در بعضی از روایات آمده است ـ امام(علیه السلام)این سخن حکمت آمیز را در پاسخ کسی می گوید که از آن حضرت پرسید چرا شما در گرفتن حق خود در امر امامت شتاب نکردید. امام(علیه السلام) در پاسخ می فرماید: (لاَ یُعَابُ الْمَرْءُ بِتَأْخِیرِ حَقِّهِ، إِنَّمَا یُعَابُ مَنْ أَخَذَ مَا لَیْسَ لَهُ). البته شک نیست که تأخیر امام(علیه السلام) در مسئله امامت ـ که از یک سو نص رسول اکرم بر خلافت آن حضرت در داستان غدیر و غیر آن بود و از سوی دیگر افضلیت آن حضرت نسبت به تمام صحابه که جای انکار برای هیچ فرد منصفی نیست ایجاب می کرد که آن حضرت خلیفه بلا فصل پیامبر باشد ـ بدین رو بود که آن حضرت حق خود را در مسئله امامت که در واقع حق مسلمانان است مطالبه کرد; اما مخالفان دست به دست هم دادند و او را از رسیدن به آن حق محروم نمودند، بنابراین ایراد کسانی که می گویند: «امامت حق شخصی نبود که حضرت از آن چشم بپوشد، بلکه حق مردم بود و تأخیر در مطالبه چنین حقی روا نیست» پاسخش روشن است و آن این که تأخیر مزبور در واقع از ناحیه امام(علیه السلام)نبود، بلکه از ناحیه کسانی بود که سال ها برای رسیدن به آن نقشه ها کشیده بودند و حتی زمانی که رسول اکرم می خواست در آستانه وداع با دار دنیا نامه ای بنگارد و این حق را تثبیت کند آنها مانع شده و نسبت های بسیار ناروایی به ساحت قدس پیامبردادند که داستان اسف انگیزش در تمام کتاب های اهل سنت و شیعه آمده است. مقایسه این دو با یکدیگر (تأخیر حق و گرفتن ناحق) و ترجیح اول بر دومی کاملاً روشن است، زیرا گرفتن ناحق گناه قطعی است در حالی که تأخیر حق چه شخصی باشد و از ناحیه خود انسان تأخیر بیفتد و چه حق مردم باشد و از ناحیه دشمنان به تأخیر افتد، چیزی نیست که بر انسان عیب به شمار آید.

آیت الله مکارم شیرازی، پیام امام، ج ۱۳، ۳۴۹- ۳۵۱

 

کلیدواژه ها: حضرت علی (ع) | نهج البلاغه | حکمت | سرزنش | حق |



Source link

دسته‌ها

اطلاعات

مشاهده بلاگ

نوشته های مرتبط

Call Now Buttonتماس با کلینیک توانبخشی کرج